'Ne Yazsam' Dedirtme Bana Yarabbim !

“Kaos” diye başlasam cümleye.

Yok yok bu olmaz.

Kaos deyince içinizdeki yüzeysel kaygıları tetiklemiş olabilirim.

“Dünya ya da Türkiye bir kaos ortamına sürükleniyor” gibi sorumsuzca bir söz sarfederek, size gereksiz bir gerilimi yaşatıp haksızlık etmek istemem.

Entelektüel istidadımı sorumsuzluk içinde harcamak istemem.

Böyle bir diskur çok çabuk işitilebilir bir şeydir de.

“Kriz” diye başlasam bu da kolay işitilebilir bir şey olmakla birlikte

‘makul bir şey bu canım’ diyebilirsiniz.

-Ne, hadi canım sen de…

Kriz tellalı seni…

Senin bunalım aforizmalarını okumak zorunda değiliz,

yürü git şuradan, deyip beni iplemeyebilirsiniz.

.

Bir dakika, bir dakika..

-“Aforizmalarını” mı dediniz!

-Evet, öyle dedik.

-Ben şimdi kendimin (bunalım) aforizmalarını mı yazıyorum yani!..

Öyleyse devam edeyim bu mukabeleye karşı.

Keşke şöyle deseydiniz mesela

-Yaz dostum, yaz.

Henüz ulaşmadı sesin kulaklara.

Ulaşsa bile anlaşılmadı.

Çünkü senin henüz anlaşılma vaktin gelmedi.

Ben bu cümleleri tanıyorum bir yerden.

Evet, evet buldum.

F. Nietzsche’ye ait bu sözler.

Demek Nietzsche’yi okudunuz.

-Evet, okudum.

Okumak ne, ezberledim.

Hatta doktora tezimi “Nietzsche’nin Postmodernizm’e Etkisi” üzerine yaptım.

-Güzel.

-Peki İtalyan şair Cavalcanti’yi okudun mu?

-Hayır.

-Oku o zaman.

-Bak, ben sana bir alıntı yapayım Cavalcanti’den;

-“Sevgilim mutlu musun?

-Evet mutluyum. Sen mutlu musun peki?

-Ben de mutluyum.

-İkimiz de mutluysak şimdi ne b… yiyeceğiz”.

Sen şimdi bu alıntıdan bir modernizm eleştirisi çıkarabilirsin.

Bence düşünmelisin bu alıntı konusunda.

Sen düşünedur sonra yine konuşuruz.

Ben yazıma devam edeyim bu arada.

-Hangi yazına?

-“Ne yazsam dedirtme bana rabbim” demiştim, sonra nasıl başlasam yazıma diyordum ya. Sen çıktın karşıma da yazım yarım kaldı ya. İşte o yazıma devam edeyim.

-Ya sen o yazıyı bırak, biz konuşmaya devam edelim.

-Zaten bir sürü şey yazılıp çizilip duruyor dünyada. Gel biz konuşalım.

Böyle iyi. İyi ki tanıdım sizi.

- Bi’ de anlayabilsen ah, bi’ de anlayabilsek birbirimizi…

-Anlaşılmak modern bir problemdir dostum. Evet, modern bir problem.

İşitilmek lazım, dinlenilmek lazım.

-Bak, bu güzel ama bu konuya sonra devam edelim.

-Peki, öyle olsun.

-Hatta bu konuyu düşünelim

-Evet, düşünelim.

-Tefekkür etmek, teşekkür etmektir.

-DÜŞÜNELİM!...............................

bursa1326@gmail.com