Başucu Hikayesi

Alışverişe gitmek üzere evden çıkan bi kadın, kapısının karşısındaki kaldırıma oturan bembeyaz sakallı üç yaşlıyı görünce önce duraksadı, sonra onları tüm içtenliği ile içeri davet etti; “Burada böyle oturduğunuza göre, üçünüz de kesinlikle acıkmış olmalısınız.” dedi.

“Lütfen içeri gelin, size yiyecek bir şeyler hazırlayayım.”

Üç yaşlıdan biri,kadına,eşinin evde olup olmadığını sordu. Kadın, eşinin biraz önce çıktığını, şu anda evde olmadığını söyledi. Yaşlı adam, başını iki yana salladı; “Eşiniz evde değilse, biz de davetinizi kabul edemeyiz.” dedi.

Akşam eşi geldiğinde, kadın karşı kaldırımdaki yaşlı adamlarla arasında gecen konuşmayı anlattı. “Senin evde olmadığını öğrenince, içeri girmek istemediler.” dedi. Yaşlı adamların bu davranışlarını öğrenince, kadının eşi üzüldü. “Bir bakıversene dışarı”dedi. “Hala oradalarsa, şimdi davet edebilirsin eve.”

Kadın kapıyı acar açmaz, karşı kaldırımdaki bembeyaz sakallı üç yaşlıyla yeniden karşılaştı. “Eşim geldi, şimdi evde.” dedi ve onlara davetini yeniledi.

Kadının davetine yaşlılardan biri yanıt verdi; “ Biz hiç bir eve üçümüz birlikte gitmeyiz.” dedi ve kısa bir duraksamadan sonra, bir açıklama yaptı. “Sağ yanımdaki bu arkadaşımın adı, zenginliktir. Bu yanımda oturan arkadaşımın adı başarı, benim adım ise sevgidir.”

Kendini ve arkadaşlarını tanıttıktan sonra sevgi, kadına ilginç bir öneride bulundu. “Şimdi evinize gidin ve eşinizle baş başa verip, bir karara varın” dedi. “İçimizden sadece birimizi davet edebilirsiniz evinize. Hangimizi davet etmek istediğinize karar verin, sonra gelin, kararınızı bize bildirin.”

Kadın, sevginin önerisini eşine anlattığında, adam sevinçten göklere fırladı. “Aman ne güzel, ne güzel” dedi. “Hangisini davet edeceğimizi bize bıraktıklarına göre, biz de içlerinden zenginliği davet ederiz bir anda zenginliğe kavuşmuş oluruz.”

Eşinin kararı, kadının hiç de hoşuna gitmedi. “Başarıyı davet etsek, daha mantıklı bir karar vermiş olmaz mıyız, kocacığım.” dedi.

Kayınvalidesi ile kayınpederinin bu konuşmasına, içerideki odada bulunan gelinleri de kulak misafiri olmuştu. Koşarak içeri girdi ve o da kendi önerisini söyledi. “En doğru karar,sevgiyi davet etmek değil midir?” dedi.

Gelinin bu önerisi,kayınpederin de kayınvalidenin de çok hoşlarına gitti. “Tamam, en doğru karar bu olacak.” dediler. “Sevgiyi davet edelim…”

Kadın kapıyı açtı ve üç yaşlıya birden soru sordu. “İcinizde hanginiz sevgiydi? Onu davet etmeye karar verdik. Lütfen buyursun…”

Sevgi ayağa kalktı, eve doğru yürümeye başladı. Arkadaşları da ayağa kalktılar ve sevginin arkasından, onlar da eve doğru yürümeye başladılar. Kadın, büyük bir şaşkınlık ve heyecan içinde, zenginlikle başarıya sordu; “Siz niçin geliyorsunuz? Ben yalnız sevgiyi davet etmiştim.”

Kadının bu sorusuna, üç yaşlı birlikte yanıt verdiler; “Eğer içimizden yalnız zenginliği ya da başarıyı davet etmiş olsaydınız, davet edilmeyen ikimiz dışarıda bekleyecektik. Fakat siz sevgiyi davet ettiniz. Bu durumda üçümüz birden gelmek zorundayız evinize.”

Ve kadının “niçin” diye sormasını beklemeden, zenginlik ve başarı sözlerini söyle sürdürdüler; “Çünkü sevginin olduğu yerde, biz zenginlik ve başarı da her zaman, onun yanında oluruz.”

***

Hikaye böyle işte. Bu hikaye şimdiki zamanda geçseydi; son böyle mi olurdu diye düşündüm bir an ama inanın hiç umudum yok. Herkes zenginlik peşinde. Maddi doyumlar manevi olanların çok önüne geçmiş. Herkes çıkarlarının peşinde. Sevginin hiç bir türevinin değeri yok. Kimse kimseye saygı göstermiyor, tahammül göstermiyor. Evden işe gelene kadar (ki bu yol sadece ve sadece üç km) bir kaç kavga ile karşılaşıyorum. Her gün gerilim, stres.

Yeşil çay falan işe yaramıyor bende. Akupunktur da denedim, o da kâr etmedi. Bir arkadaşım hipnozu tavsiye etti. Bir de onu deneyeceğim. Hipnozla ilgili deneyimlerimi sizle de paylaşırım. Olmadı Hindistan’a giderim mutluluğu bulmak icin.

Sevgiyle kalın…

fatmakildan@ajanslife.net