Özgürlükse Özgürlük...

Danıştay 8. Dairesi’nin 2 velinin müracaatı üzerine aldığı, din ve ahlak bilgisi dersleri ile ilgili karar, yeni ve ilginç bir tartışma sürecini başlattı.

İki öğrenci velisinin müracaat ettikleri tarihte, ilk ve ortaöğretimde okutulmakta olan Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerinin, mevcut içerikleri ile hukuka uygun bulunmadığı şeklindeki kararın, tam da başörtüsüne serbestlik tartışmalarının yapıldığı günlerde açıklanması, muhtemelen tesadüftür.

Başörtüsüne serbestlikle ilgili zaten belli tereddütleri olanların, bu karar sonrası özgürlük kavramı üzerine geliştirmeye başladıkları yeni yorumlar, doğrusu evlere şenlik.

Radikal’den İsmet Berkan şöyle diyor mesela: “Ama mahkeme kararnn ardndan daha birkaç hafta öncesinin ‘Özgürlükler söz konusu olduğunda hiyerarşi olmaz’ diyen özgürlük savunucularnn neredeyse hiçbiri, en azndan başörtüsü sorunu kadar toplumsal olan, en az o sorun kadar ilkesel de olan bu konuda yaz yazmaktan imtina ediyorlar.” (8 Mart, Radikal)

İsmet Berkan ve onun gibi düşünenlere göre, başörtüsü özgürlüğünü savunanlar, başka bazı özgürlükleri ve bu arada Danıştay 8. Dairesi’nin ilgili kararıyla gündeme gelen hususta da özgürlükleri savunmak durumunda imişler.

Yani eğer başörtüsüne özgürlüğü savunuyorsak, Anayasa’nın mecbur kıldığı din kültürü ve ahlak bilgisi derslerini almak istemeyenlerin özgürlüğünü de savunmak durumundaymışız.

Düz bir mantıkla bakıldığında haklı imiş gibi gözüken bu gerekçeyi, eğer kendilerini kandırmak için kullanıyorlarsa, diyeceğimiz yok.

Ama bu konuda kalem oynatanların, Anayasa’nın 24. maddesini tekrar okumalarında ve özellikle, “Din kültürü ve ahlâk öğretimi ilk ve orta-öğretim kurumlarında okutulan zorunlu dersler arasında yer alır. Bunun dışındaki din eğitim ve öğretimi ancak, kişilerin kendi isteğine, küçüklerin de kanunî temsilcisinin talebine bağlıdır.” bölümü üzerinde biraz kafa yormalarında fayda var.

Zorunlu din kültürü ve ahlak öğretiminin iki öğrenci velisinin şikayetine konu edilmesi dolayısıyla, konuya özgürlükler açısından yaklaşılmasında fayda mülahaza edenler, ‘kişilerin kendi isteği ve küçüklerin kanuni temsilcisinin talebine bağlı olan’ din eğitimi ve öğretimi hususunda ne düşünüyorlar acaba?

Sayıca az olanların hassasiyetini kendi hassasiyetleri kabul edenlerin davranışlarının saygıdeğer olduğunu kabul edebiliriz. Ama özgürlükler temel alınarak bir değerlendirme yapılacak olursa, çok daha fazla insanı, nerdeyse milletimizin tamamını ilgilendiren başka özgürlükler konusundaki aydın tutukluğunu nasıl açıklayacağız?

‘Başörtüsüne özgürlüğü savunanlar eğer hakikaten özgürlükçü iseler, din dersi almak istemeyenlerin özgürlüğünü de savunsunlar’ şeklindeki talep, topu taca atmak için kullanılan bir bahane değilse eğer, bu talebi dile getirenler, Anayasa’nın açık emrine rağmen, Kur’an eğitim ve öğretimine getirilen yasaklarla  mağdur edilen milyonların  sesini neden duymazlar?

Başörtüsü yasağının kalkması gerektiğini savunanların, genel bir  özgürlük talepleri vardır ve bunun eninde sonunda zorunlu din derslerinden muaf olmak isteyenlerin özgürlükleri noktasına kadar gelmesi ve  daha  öteye geçmesi de beklenebilir.

Ama başörtüsüne serbestiyet için çırpınanların, Anayasa’ya ve kanunlara göre serbest olduğu halde sürdürülen bir yasağın kalkması tabii öncelikleridir.

Bunun ardından da, Anayasa’da var olduğu halde bir türlü sağlanmak istenmeyen başka hak ve özgürlükler için uğraşmaları gerekecektir...

Bunun özgürlükte hiyerarşi ile de alakası yoktur. Çünkü akılları acıyan yerlerindedir.