Salınan Söğüt Dalları Aslında Biziz

ben bir meleğim
görünmeyen kanatlarım var benim.
avuç avuç akıttığım gözyaşlarım var
adına sevda mı denir yoksa kara sevdamı bilmem
yetim bir yüreğim var hem de
gözlerimi kapatırsam bi daha açılmayacak sanırım korkarım
gözlerim uyumayın
kollarımı salsam iki yana kucaklamayı unutacak sanırım
kollarım sallanmayın
ayaklarımı toplasam, diz çöksem hiç doğrulmayacak sanırım
tahtadan bir beşik misali ayaklarım
tıngır mıngır sallanın
yüreğimi koyversem hırçın dalgalara
bi daha yanmaz sanırım korkarım
yan yüreğim yan
sesimi kaybetsem yitik dağlarda bağırsam avazım çıktığı kadar
ya ninni söyleyemezsem ayaklarım beşik olunca korkarım
harflerim kelimelerim hu huularım
dilimin en güzel yanı beladan ari bedduadan uzak
dua ya yakın
dönün geri
size ihtiyacım var

bilmem hangi kör kuyularda saklanırım geceleri
hangi rüyalarda uçarım çoğu zaman
hangi ağaç yaprakları siler gözyaşlarımı
hangi fotoğraf makinesi gölgeler umutlarımı
ebe söbe saklanmayan ebe
sağım solum körebe
bu oyun böyle mi oynanırdı unuttum
kaç kere yanınca eşek olurduk
yoksa eşşek mi olurduk bilmem
ben bu oyunları oynamayı bilmem zaten
bir tek oyun bilirim mutluluk oyunu
o oyun içinde vardır
iki insan bir yürek
ama bunun için mızıkçı olmamak gerek

artık büyüdüm
ben bundan nefret ederken
hani benim çocukluğum anne derken
uykularımı
kollarımı
gözyaşlarımı
yüreğimi adadığım tutuverir ya elimden
ey nur ey cennet gülü
hayatım sana feda olsun
demek gelir içimden
seni sevmek boynumun borcu
emanetim biriciğim inci çiçeğim
ben bir anneyim
tevazu göstermeden söyleyebileceğim tek şey
sahip olduğum ve olabileceğim tek şey
Kendimi seviyorum


'Bera'ma ve 'Verda'ma…