..:: Havadis Haber ::.. Son Havadisleri Ä°lk Siz Alın ..:: Son Dakika, Haberler, Türkiye, Dünya, Spor, Ekonomi, Magazin, Kültür, Sanat, Teknoloji ::..: ÇoçukluÄŸumun AkÅŸam Gezmesi AÅŸkları ÇoçukluÄŸumun AkÅŸam Gezmesi AÅŸkları ================================================================================ admin on 16 March, 2008 12:01:00 Dolu dolu geçen günün ardından hane halkı akÅŸam sofrasında toplanır. Erkekler yorgundur. Kadınlar da. Tabii akÅŸama kadar sokağın basmadık tek bir noktasını bırakmayan çocuklar da. Tarhana çorbasına doÄŸranan, sokağın fırınında piÅŸirilmiÅŸ ekmeklerin kıyı dilimlerine kaşıklar sallanırken sadece çocukların ÅŸen ve bilmiÅŸ konuÅŸmaları duyulur odanın içinde. Evdeki tek yaÅŸam belirtisi bu konuÅŸmalar ve ardından gelen büyüklerin gülüÅŸmeleridir. Kah kafasında açılan yeni bir deliÄŸin hikayesini anlatır çocuklar, kah kasabanın deresinde kaç kulaç yüzebildiÄŸini. YemeÄŸin sonunda sofraya konan ahlat, armut ya da erik hoÅŸafını eline alır çocuk ve tasıyla diker kafasına. Åžükür ederek kalkar sofradan ve az sonra gidilecek akÅŸam gezmesinin heyecanıyla sabırsızca ayakta beklemeye baÅŸlar. Bir akraba ya da yakın aile dostuna gezmeye gidilecektir ve orada muhakkak çocuÄŸu bekleyen bir ev kızı, bir sevgili vardır. Sevgili, beklemektedir çocuÄŸu bir an önce gelsin diye. Çıkılır sokaÄŸa ve annesinin elinden kurtulan çocuk koÅŸarak kaybolur akÅŸamın karanlığında. Sevgilinin evinin önüne kadar sürer bu koÅŸu. Arkada kalanlar gelene kadar bekler çocuk ışığı yanan pencerelere bakarak. Belki bir çift göz görme umuduyla. Kapı çalınır. Habersiz gelinmiÅŸtir. Her kapı, her zaman, herkese açıktır ve haber vermeden gidilebilir bu akÅŸam gezmelerine. EÄŸer gidilen evde kimse yoksa oraya en yakın bir baÅŸka dostun kapısı çalınır. Çocuk için fark etmez. Çünkü gidilecek her evde onu bekleyen bir sevgili vardır. Büyük bir sürpriz olur bu habersiz ziyaretler. Kapıyı o açar. Tüm endamıyla, tüm güzelliÄŸiyle, tüm utangaçlığıyla. Onu gören çocuk annesinin arkasına saklanır utancından. Ä°çeri girdiklerinde çocuÄŸa herkes sarılır, öper. Tabii ki o da. Nasıl mutludur çocuk, nasıl heyecanlı. Çocuk için bir yavukludur o; bir sevgilidir. Oturur çocuk bir kenara ve büyüklerin saatlerce süren muhabbetlerini duymaz. Onu seyreder hayranlıkla. KonuÅŸmalarını, hareketlerini, çay dağıtmasını, elma soymasını% Onun demlediÄŸi ve çocuÄŸa özel hazırladığı ılık paÅŸa çayından içmek, soyduÄŸu elmadan ve patlattığı mısırdan yemek yok mu? Dünyada bunun üzerine tat bilmez çocuk. Çocuk yüreÄŸiyle aşıktır ona, sahiplenmiÅŸtir. Bunu bilen büyüklerde çocuÄŸu heveslendirirler ve ileride olacak düÄŸünden söz ederler ballandıra ballandıra. Kız, çocuÄŸa gülümser bu esnada. Kız varacaktır çocuÄŸa, öyle söylemektedir, o da çocuÄŸa yavuklum demektedir. Çocuk aşıktır, sevdalıdır; çocuk yüreÄŸiyle ve temiz bir duyguyla. BaÅŸka bir yerde sohbeti geçse hemen müdahale eder çocuk, o benim yavuklum diye; ben onu alacağım diye. Zaman ilerler ve gün geceye doÄŸru devrilir. AkÅŸam gezmesinin sonu gelir. Sevgiliye veda zamanıdır. Çocuk mahcup bir edayla yanaklarını uzatır ve kız öper onu. En son çocuk çıkar kapıdan ve geri dönüp defalarca el sallar kapıdan ona bakan kıza. KoÅŸarak, uçarak gelen çocuk annesinin elinden tutar, mahzun ve boynu bükük geri döner. Bu ayrılık dokunur ona. Eve varır varmaz yatar ve uykuya dalar çocuk, yanağındaki öpücüÄŸün verdiÄŸi mutluluk ve gözündeki el sallayan sevgilinin hayaliyle. Günler günleri, aylar ayları kovalar. Kara haber gelir çocuÄŸa. Yavuklusu niÅŸanlanmıştır. Onu ellere vermiÅŸlerdir. Ama nasıl olur? Kız onun yavuklusudur; yakında düÄŸünleri olacaktır; kız dahil herkes bilmektedir bunu. Ama gerçektir bu, kız niÅŸanlanmıştır. Kızı niÅŸanladıkları oÄŸlana büyük bir öfke duyar çocuk ve bu öfkeyi yıllarca içinde taşıyacaktır. Dünyası yıkılmıştır. Ben sevdim eller aldı türküleri çığırır sessiz ve derinden ama duyan yoktur onu. Sevgilisini elinden almışlardır ve daha önce kendisine düÄŸün sözleri veren büyükler sanki böyle bir ÅŸey yokmuÅŸ gibi davranmaktadır. Kız, çocuÄŸun ablasının akranıdır ama olsun, gönül bu, söz vermiÅŸlerdir çocuÄŸa bu kız senin diye; söz vermiÅŸtir kız ben sana varacağım diye. Kendisinden büyük de olsa aşık olmuÅŸtur ve ÅŸimdi bunun acısını yaÅŸamaktadır. Ona söz veren büyüklere sessiz isyanlar eder çocuk. Ama nafile. Duyan yoktur feryadını. GözyaÅŸlarını içine akıtır ve unutur çocuk. Unutmalıdır. Çünkü bir baÅŸka akÅŸam gezmesine gidilen, bir baÅŸka evde, bir baÅŸka sevgili onu beklemektedir. O kız da büyüktür ama herkes yakında yapılacak düÄŸünden bahsetmektedir. Tüm umudu odur ÅŸimdi ve o kız, çocuÄŸun yavuklusudur; kız çocuÄŸa varacağını söylemektedir. ÇocuÄŸun akÅŸam gezmesi aÅŸkları böyledir ve bu aÅŸklar hiç bitmeyecektir. muratsali@hotmail.com